مانند اين روايت را على بن جعفر از برادرش امام موسى كاظم ( ع ) روايت كرده است . از روايت فهميده مىشود نماز بر بوريا ، پيش از خشك شدن جايز نيست ، و مانع آن فقط سرايت نجاست از متنجس - به بدن يا لباس نمازگزار - است . جواب : اين خبر ظهور در نقيض مدّعا دارد ، زيرا اصحاب بر وجوب طهارت محل سجده اجماع دارند . اگر بوريا با آب نجس ، متنجس گردد ، بعد از خشك شدن نيز نماز خواندن بر روى آن درست نيست [ و وقتى نماز خواندن ، پس از خشك شدن بوريا اشكال نداشته باشد دانسته مىشود كه بوريا نجس نشده است ] . توجيه روايت به اينكه نمازگزار بر بوريا نماز بخواند و بر غير آن سجده كند ، از ظاهر لفظ فهميده نمىشود ، و فقط با دليل مىتوان از ظاهر لفظ صرف نظر كرد . أما فايده اينكه امام ( ع ) شرط كرد بوريا خشك شود اين است كه آب متنجّس ، به بدن يا لباس نمازگزار اصابت نكند . زيرا در اين صورت قطعا نماز صحيح نيست . ( د ) رواياتى وجود دارد كه از خوردن و آشاميدن از ظرفهاى مشركان - بعد از علم به نجاست آنها - منع مىكند و اين تنها به خاطر آن است كه ظرفها [ ى متنجس ] سبب نجس شدن غذا مىشود . جواب : اين روايات ظهور در مدّعا ندارد ، بلكه منع ظاهرا تنها به خاطر حرمت است . شاهد بر ادعاى ما روايتى است كه ثقة الاسلام كلينى از زكريا بن ابراهيم نقل مىكند . او مىگويد : كنت نصرانيا فاسلمت فقلت لابي عبدالله ( ع ) : ان اهل بيتي على دين